Robbert de Greef maakte dit seizoen de overstap naar de grote jongens. Het wielerjaar begon voor de winnaar van de Topcompetitie 2017 in Australië met de Cadel Evans Great Ocean Road Race en de Herald Sun Tour. Inmiddels heeft de renner van Team Roompot – Nederlandse Loterij er al zo’n zestig koersdagen opzitten. Komende weken is de Geldroppenaar actief in de GP Zottegem en de nieuwe Ronde van Duitsland. Een terugblik op het seizoen tot nu toe.
(Tekst: Dennis Kroonen)
“Super mooi. Koersen tussen de beste renners ter wereld is toch wel speciaal. Je merkt dat ook aan het niveau in de breedte. Ze kunnen allemaal hard fietsen. Australië was meteen een heel mooie trip. In de Cadel Evans Road Race zat ik mee in de vroege vlucht, maar werd ik helemaal kapot gereden omdat het maar liefst 45 graden was. In de Herald Sun Tour ging het best goed totdat ik de laatste etappe ontzettend hard viel. Ik lag helemaal open en moest een terugreis maken van 30 uur. Daar heb ik toch wel een tijdje last van gehad.”
Met de Ruta del Sol reed hij in februari toch al weer snel een etappekoers uit en op 25 maart pakte De Greef in de Cholet Pays de la Loire met een negentiende plek zijn eerste UCI-punten als prof. Punten die hij ook nog verdiende in de Volta Limburg Classic (22ste), de Tour des Fjords (35ste in het eindklassement) en Halle-Ingooigem (19de). “Verder heb ik een aantal koersen in de vlucht gezeten en probeer ik de kopmannen, zoals Pim Ligthart, goed bij te staan. Ben nog een beetje aan het ontdekken waar nu mijn kracht ligt en probeer ook een sterkere en betere renner te worden. Hopelijk eindig ik de komende weken eens goed van voren.”
De meeste voldoening haalde De Greef uit de Tour de Yorkshire en Tour des Fjords in Noorwegen. “Yorkshire was echt super mooi met het vele publiek en de mooie parcoursen. In de Tour des Fjords was ik iedere finale van voren en kon ik nuttig werk doen voor Ligthart. Het was ook goed om daar lang stand te houden tussen de vele WorldTour ploegen. Al bij al ben ik redelijk tevreden over mijn debuutjaar. Het gaat een beetje met vallen en opstaan. De val in Australië heeft me toch wel wat tijd gekost om daarvan te herstellen. Daarna was ik wel weer een paar keer goed in orde, maar toen viel ik weer in de Brabantse Pijl. Daardoor moest ik me met een hersenschudding afmelden voor de Amstel Gold Race. Het heeft dus nog niet echt meegezeten, maar ik merk wel dat ik stapjes blijf maken…”
Via de 8 koersdagen tellende Ronde van Oostenrijk heeft De Greef naar de tweede seizoenshelft toegewerkt. “Veel bergop rijden is goed voor mij om weer beter te worden. Bij terugkomst van Oostenrijk volgde een goed trainingsblok en reed ik Pino Cerami en de Ronde van Denemarken. Beiden koersen gingen best goed. In Pino Cerami werd ik op 400 meter van de finish ingelopen en in de lastigste rit in Denemarken kon ik goed meekoersen, heb nog wat gedemarreerd in de finale en finishte redelijk van voren nog. In de laatste etappe werd ik onderuit gereden. Gelukkig lijkt de schade redelijk mee te vallen en kan ik in de komende periode nog eens een mooie uitslag pakken.”
