Brabant Cycling Lees al het laatste Brabantse wielernieuws op Brabant Cycling,
sport onderdeel van Ons Brabant Fietst
Nieuws

Terugblik met… Menno Vink

Menno Vink

Net als vele anderen droomde Menno Vink er als jeugdrenner van om ooit beroepswielrenner te worden. Vink maakte zijn droom waar. Twee jaar reed hij voor de Panasonic-ploeg van Peter Post en daarna nog een jaar bij een kleinere Belgische ploeg. “Als ik nog een jaar langer bij de ploeg van Post had kunnen rijden, was mijn wielercarrière waarschijnlijk heel anders verlopen”, zegt hij nu.

Wanneer ben je begonnen met wielrennen?
“Ik ben op achtste begonnen en heb uiteindelijk tot mijn 27e gefietst. Als junior kwam ik in de nationale selectie van Piet Kuys terecht. Daarin reden toen bijvoorbeeld ook Erik Dekker, Danny Nelissen, Maarten den Bakker, Robèr van der Vin en Antoine Lagerweij. Dat jaar werd ik ook zevende op het WK voor junioren in Italië. Pavel Tonkov werd toen wereldkampioen en Erik Dekker eindigde als tweede.”

Hoe is het daarna verder gegaan?
“Daarna heb ik twee jaar bij Jo van Aarle gereden en nog een jaar bij Europolis, onder leiding van Frits Schür. In die jaren won ik onder meer een etappe in de Teleflex Tour en een etappe in de Omloop van de Mijnstreek. Na mijn derde seizoen bij de amateurs kreeg ik de kans om prof te worden bij Panasonic. Dat was voor mij een droom die uitkwam.”

Hoe kijk je terug op je tijd bij de beroepsrenners?
“Ik vind het jammer dat ik na twee jaar weg moest bij de ploeg van Post. Panasonic stopte destijds en Histor werd de nieuwe hoofdsponsor. Omdat de ploeg toen met een Franse licentie ging rijden, moest Post een aantal Franse renners in dienst nemen. Daardoor was er voor mij geen plek meer. Achteraf ontzettend jammer, want ik begon net goed te rijden in die tijd. In mijn tweede seizoen bij Post werd ik bijvoorbeeld vierde op het NK in Meerssen, nadat ik ongeveer de hele wedstrijd voorop had gereden met Tristan Hoffmann. Als ik nog een jaar langer de kans had gekregen, was ik er denk ik echt goed doorgekomen. Na die twee seizoenen ging ik in België bij Naessens rijden. Dat jaar won ik drie kermiskoersen. Vervolgens was ik een tijd in gesprek met TVM, maar toen dat niet doorging zat ik ineens zonder ploeg. Daarna heb ik nog drie jaar voor Dextro gereden en een half seizoen bij Europolis. Dat laatste seizoen had ik de hele winter goed getraind, maar wilde het in de koersen gewoon niet meer lukken. Vervolgens was ik er helemaal klaar mee. Ik stond op het punt om naar de Ronde van Duizel te gaan, maar had mijn fiets niet gepoetst en ook geen zin om mijn tas in te pakken. Dat was voor mij het signaal dat het mooi geweest was.”

Wat voor een renner was jij?
“Ik kon tot het middengebergte goed meekomen en was ook nog aardig rap. Een ideale renner dus voor koersen als de Amstel Gold Race en Luik-Bastenaken-Luik en voor het voorbereiden van een massasprint.”

Heb je het maximale uit je mogelijkheden gehaald?
“Tot en met mijn overstap naar de beroepsrenners. Daarna denk ik dat er meer in gezeten had. Ik was vrij bescheiden en had achteraf gezien wat vaker mijn mond moeten open doen. Maar dat zat toen niet echt in mijn aard.”

Volg je het wielrennen nog?
“Jawel. Ik zit nu niet meer op de fiets, maar sta er tussen in. Na mijn carrière ben ik in 1999 bij Wielerhuis de Meulenreek in Geffen gaan werken. In 2005 heb ik deze zaak samen met een compagnon overgenomen. Inmiddels hebben we onlangs een tweede zaak geopend in ’s-Hertogenbosch en participeren we nog in een derde zaak. Ik verdien mijn geld dus toch nog met fietsen….”

Reacties zijn uitgeschakeld.