John Bogers
Wielerliefhebber en auteur Piet Gijsbers duikt in de rubriek ‘Uit de oude doos’ voor Brabant Cycling terug in het verleden van de wielersport in Zuid-Oost Brabant. In deze aflevering een verhaal over oud-prof John Bogers uit Budel-Schoot. In 1985 kan John Bogers in de tweede week van mei zijn geluk niet op. In de Veldhovense Mullerlaan boekte hij zijn derde grote overwinning in acht dagen tijd. Na een schitterende overwinning in de Tweedaagse van Zeeuws-Vlaanderen en een fraaie triomf op Hemelvaartsdag in de Grote Prijs Roger Swerts in het Belgische Heusden, is hij in de Omloop der Kempen opnieuw de hoofdpersoon in de huldiging. Negen renners die samen met Bogers in de slotfase van de klassieker na 218 zware kilometers voor de overwinning sprinten moeten in de 21-jarige coureur uit Budel-Schoot hun meerdere erkennen. Met groot machtsvertoon is hij de gevierde winnaar die Michel Cornelisse (Amsterdam) en Hagenaar Jan van Dalen achter zich houdt.
Al in de jeugdcategorieën laat John Bogers zich met mooie resultaten opmerken. Hij wordt lid van TWC De Kempen Valkenswaard in een periode dat renners van die vereniging alom successen boeken. Ook als nieuweling en junior weet de coureur uit Budel-Schoot zich goed in de voorste rangen te handhaven. Als amateur in de paarse Jan van Erp brigade doet hij in 1983 onder meer ervaring op in de Italiaanse Giro delle Reggione. De overwinningen van die hij in mei 1985 in een Gazelle shirt kort achter elkaar boekt blijven niet onopgemerkt. In het najaar van 1985 krijgt hij in de Tour de l’Avenir, de kleine Tour de France voor beloften van de toekomst, een plaats als stagiair in de Skala profploeg. Bij die sponsor tekent hij nog datzelfde jaar zijn eerste profcontract. Ook in de vier volgende jaren rijdt hij bij de beroepsrenners: Skala-Skil, Roland-Skala en Roland onder leiding van Roger Swerts, om bij het kleinere Belgische S.E.F.B. zijn profcarrière in 1989 te beëindigen. “In die periode ben ik ook lang met PDM bezig geweest voor een contract. Maar juist toen kwamen de renners uit het Oostblok, zoals Ludwig, Raab en Ampler, in de PDM-ploeg. Dat was mijn pech, want daardoor was er voor mij geen plaats meer.” Bogers zegeviert als beroepsrenner in Erembodegem en in Sint Niklaas. Hij rijdt vrijwel alle klassiekers en ook de Tour de France waarin zijn ploeggenoot Herman Frison een etappezege boekt. “Dat jaar moest ik vier dagen voor het einde uit koers, omdat ik anderhalve minuut buiten tijd binnen kwam. Ik heb dat altijd jammer gevonden.” Ook de Giro d’Italia rijdt hij, maar brengt die vanwege een zware val niet tot een goed einde.
Na zijn profperiode rijdt Bogers nog een jaar in clubtenue bij de amateurs en richt zich op een maatschappelijke loopbaan. “Ik ging een jaar terug naar school voor een opleiding tot lasser en kwam in de metaal terecht. Een echt zwart gat heb ik na het fietsen niet gekend, maar er moesten natuurlijk wel centjes verdiend worden.” Twaalf jaar lang heeft hij een metaalconstructiebedrijf en vervolgens nog zes jaar een verzinkerij. “Toen ik de verzinkerij verkocht, wou mijn vrouw graag in de horeca.” Hun restaurant ‘Pure Food’ in Maarheeze ging een paar jaar geleden failliet. Bogers woont nu vlak over de grens in Hamont en werkt als chef-lasser bij een constructiebedrijf in het Belgische Opglabbeek.
Meer oude wielerverhalen zijn terug te vinden op de website van Piet Gijsbers: www.wielerspiegel.nl
Reacties zijn uitgeschakeld.